راهبردهای توسعه‌ اقتصادی و عدالت اجتماعی
مقاله‌ «راهبردهای توسعه‌ اقتصادی و عدالت اجتماعی» نوشته‌ محمدحسین شریف‌زادگان در شماره‌ 24 فصلنامه‌ رفاه اجتماعی منتشر شده است.
این مقاله رابطه‌ بین توسعه و عدالت اجتماعی، به‌طور کلی و شرایط ایران در این زمینه را به‌طور خاص، کنکاش می‌کند. در بخش اول این مقاله، مفهوم عدالت اجتماعی از منظر متفکران بزرگ مدرن کلاسیک و قرن بیستم مورد بررسی قرار می‌گیرد. به‌طور عمده، این نظرات را می‌توان ذیل دو دسته جای داد.
دسته‌ اول، عدالت را جزیی از قانون طبیعی می‌داند. می‌توان هابز را از بزرگ‌ترین چهره‌های این طرز تلقی دانست. او در لویاتان در بحث از حقوق طبیعی، سومین حق را به عدالت اختصاص داده است و آن را در حوزه‌ عمل اشخاص و جامعه تفسیر می‌کند. دسته‌ دوم که کانت را می‌توان از چهره‌های شاخص آن دانست، عدالت را از مطالبات عقلی می‌داند و این مفهوم را بر اساس امیال طبیعی داوری نمی‌کند.
کانت عدالت را قانون جهان‌شمولی می‌داند که در ساحت عقل عمومی مطرح می‌شود. جان راولز که به عقیده‌ نویسنده‌ این مقاله نظریاتش شرایط تحقق عدالت را بهتر توضیح می‌دهد، به اندیشه‌های کانت نزدیک‌تر است. در بخش دوم و با توجه به نظرات ارایه‌شده، رابطه‌ عدالت اجتماعی و رشد اقتصادی با تمرکز بر شرایط کشورمان، ایران، بررسی می‌شود. اگر بازتوزیع درآمد را معادل تحقق عدالت اجتماعی در نظر بگیریم و رشد را همان رشد اقتصادی بدانیم، این رابطه به سه شکل صورت می‌پذیرد. این اشکال همان راهبردهای توسعه‌ اقتصادی و عدالت اجتماعی هستند. صورت اول، شرایطی است که در آن رشد را مقدم و مرجح بر بازتوزیع درآمد می‌داند.
رویکرد دوم، زمانی است که بازتوزیع درآمد در کانون توجه و رشد اقتصادی در مرحله‌ بعدی باشد. راهبرد سوم، راهبرد رشد اقتصادی همراه با بازتوزیع درآمد است. از منظر نویسنده‌ مقاله و با در نظر گرفتن تقاضاهای اجتماعی مردم ایران، راهبرد سوم می‌تواند به نحو موثرتری عدالت اجتماعی را محقق سازد. متن کامل مقاله در آدرس زیر در دسترس است:
www.ensani.ir/fa/content/25504/default.aspx