بخش بزرگی از انتقادات کارشناسان فوتبال ایران طی سالهای گذشته معطوف به عدم استفاده از بازیکنان جوان میشده است. میانگین سنی بالای تیم ملی و نیز اغلب باشگاههای مطرح کشور، دستمایه نقدهای فراوانی بوده و مدام از این مساله ایراد گرفتهایم که چرا نوبت به جوانان و استعدادهای جدید نمیرسد. اصل حرف، البته کاملا درست و دقیق است و انتقاد از میدانداری پیرمردها کماکان به قوت خودش باقی است، با این حال از کنار یک نکته غمانگیز دیگر هم نباید گذشت؛ اینکه طی این سالها و از جمع جوانانی که بعضا محک خوردهاند و فرصت حضور در سطح اول فوتبال ایران را پیدا کردهاند، به ندرت شاهد ظهور مهرههای کارآمد و آیندهدار بودهایم. بعضا کیفیت این نفرات گمنام طوری بوده که دل همه برای همان پیرمردهای قدیمی تنگ شده است!